Jest źle, ale mogło być gorzej.

Ceny mieszkań u developera poleciały na pysk, w związku z czym wycena rzeczywistej wartości nowego mieszkania, które kupuje V., jest o 30 tysięcy niższa, niż suma, którą V. musi zapłacić na mocy umowy przedwstępnej.

Co za tym idzie, wartość mojego mieszkania też spadła. Opcje na dzień dzisiejszy są dwie: albo V. sprzeda mi mieszkanie po niższej cenie (i będzie ryzykować, że nie dostanie wystarczającego kredytu na swoje nowe mieszkanie), albo wycofa się z umowy, zwróci mi zaliczkę i weźmie większą pożyczkę pod zastaw.

Tak czy inaczej, nie powinnam być stratna, ale czy będę mieć mieszkanie, czy nie, to jeszcze kwestia dyskusyjna.

Cała ta sytuacja wywołała u mnie nerwobóle w klatce piersiowej i ogólne uczucie przygnębienia, apatii i inercji.

Po czym Jo napisała w smsie, że jej zdaniem Hugh i Lisa mają romans „na live’ie”, i humor wybitnie mi się poprawił. Wy-bit-nie. Niniejszym bardzo dziękuję :)))


*******



Przypomina mi się ostatnio klimat z czasów wirtualnej znajomości z June. Wolę milczeć i wyrażać się na piśmie niż rozmawiać – słowa mi uciekają. Wieczorami słucham audiobooków i wdycham zapach pościeli, długo nie mogę zasnąć. Na chwilę przed snem przychodzą pomysły – zapisać, zapisać!; już mi się nie chce wstawać.

Książki biblioteczne noszę w papierowej torbie Starbucksa.

Żyję w stanie permanentnego deja vu, nawet pisząc to zdanie.