A bo komentarz Dis przypomniał mi, że nie piszę.
Nie piszę, bo czytam opowiadania George'a R.R. Martina o Judaszu Iskariocie (dobre! bardzo dobre!) i kończę Fabrykę muchołapek (zakręcone jak słoik, o Żydach i o Łodzi, więc potrójnie genialne), myślę, że napisałabym coś dziejącego się w Judei pod okupacją rzymską (i coś tam skrobię w tym kierunku), przeglądam zdjęcia z długiego weekendu (sierpniowego) w Gdańsku, słucham The Smashing Pumpkins i kupuję lodówkę na raty, bo stara postanowiła zakończyć naszą współpracę.
I cieszę się, że muffinki smakowały. Nawet jeśli mówi mi się, że jestem niedobra... ;)
Aha, i cytuję Timeless, bo przecież obiecałam:
"He dinna act like Alpha."
All Lyall's attention was on Biffy; he barely glanced at the Kingair Alpha. "He does in some areas," he replied.
I tak, tu chodzi o to, co myślicie. Ha!
PS. Dis! Czytałaś "Soulless"? Bo jeśli nie, to może Ci pożyczę przez PP?...
Showing posts with label cytat. Show all posts
Showing posts with label cytat. Show all posts
Friday, 23 March 2012
Wednesday, 25 January 2012
I'm somewhere, doing THIS.
often it is the only
thing
between you and
impossibility.
no drink,
no woman's love,
no wealth
can
match it.
nothing can save
you
except
writing.
it keeps the walls
from
failing.
the hordes from
closing in.
it blasts the
darkness.
writing is the
ultimate
psychiatrist,
the kindliest
god of all the
gods.
writing stalks
death.
it knows no
quit.
and writing
laughs
at itself,
at pain.
it is the last
expectation,
the last
explanation.
thing
between you and
impossibility.
no drink,
no woman's love,
no wealth
can
match it.
nothing can save
you
except
writing.
it keeps the walls
from
failing.
the hordes from
closing in.
it blasts the
darkness.
writing is the
ultimate
psychiatrist,
the kindliest
god of all the
gods.
writing stalks
death.
it knows no
quit.
and writing
laughs
at itself,
at pain.
it is the last
expectation,
the last
explanation.
Charles Bukowski
Friday, 15 July 2011
- Więc jak żyć?
Tu prostujesz się w krześle,
Ręce układasz na szczupłych kolanach,
Masz w sobie powagę dziecka, co się dowie.
Patrzę na łódki Twoich młodych powiek,
Na wargi pochmurne jak owoce leśne,
Na włosy przesiane złotym blaskiem rana.
Nie wiem doprawdy, co Ciebie przejedna
Moja Śliczna Biedna.
-Więc jak żyć?
Tu odchodzisz od stołu
Z talerzem w dłoniach jak z wielkim ciężarem,
Kobiecość niosąca i gorzkie zmęczenie.
Patrzę na czoła wysokiego cienie,
Na Twych paznokci szarzejący ołów,
Na wąskie usta, co nie chcą być stare.
Nie wiem doprawdy, co Ciebie przejedna
Moja Śliczna Biedna.
-Więc jak żyć?
Tu odchylasz się z wieńcem
Sponad gliny wzniesionej wysoko jak wieża,
I dajesz się unieść w milczący korowód.
Patrzę na chłodne kościoły wieczoru,
Na to, co było i nie będzie więcej.
Na studnie nieba, otwarte na ścieżaj.
Nie wiem doprawdy, co Ciebie przejedna
Moja Śliczna Biedna.
Tu prostujesz się w krześle,
Ręce układasz na szczupłych kolanach,
Masz w sobie powagę dziecka, co się dowie.
Patrzę na łódki Twoich młodych powiek,
Na wargi pochmurne jak owoce leśne,
Na włosy przesiane złotym blaskiem rana.
Nie wiem doprawdy, co Ciebie przejedna
Moja Śliczna Biedna.
-Więc jak żyć?
Tu odchodzisz od stołu
Z talerzem w dłoniach jak z wielkim ciężarem,
Kobiecość niosąca i gorzkie zmęczenie.
Patrzę na czoła wysokiego cienie,
Na Twych paznokci szarzejący ołów,
Na wąskie usta, co nie chcą być stare.
Nie wiem doprawdy, co Ciebie przejedna
Moja Śliczna Biedna.
-Więc jak żyć?
Tu odchylasz się z wieńcem
Sponad gliny wzniesionej wysoko jak wieża,
I dajesz się unieść w milczący korowód.
Patrzę na chłodne kościoły wieczoru,
Na to, co było i nie będzie więcej.
Na studnie nieba, otwarte na ścieżaj.
Nie wiem doprawdy, co Ciebie przejedna
Moja Śliczna Biedna.
St. Grochowiak, Didaskalia
Friday, 14 January 2011
Zanurzyłam się po uszy w steampunkowym świecie Gail Carriger, i nie wiem, kiedy wyjdę. Polecam Państwu gorąco: żywy humor, przepiękny język, oraz wampiry, które nie świecą. I wilkołaki. Ach, wilkołaki... :)
Tymczasem: fragment z aktualnie pożeranej przeze mnie trzeciej części cyklu znanego jako Parasol Protectorate - Blameless:
(...)Professor Lyall sighed heavily. “He has been intoxicated these last three days.”
“Good gracious me! I wasn’t even aware of the fact that werewolves could become intoxicated.” The Frenchwoman’s scientific interest was piqued.
“It takes some considerable effort and real allocation of resources.”
“What was he drinking?”
“Formaldehyde, as it turns out. Just this morning I deduced his source. It is most wearisome. He worked his way through all of my reserves and then demolished half my specimen collection before I realized what he was up to. I keep a laboratory, you see, on Woolsey Castle grounds in a converted gamekeeper’s hut.”
“Are you saying that you actually are a legitimate professor?” Madame Lefoux tilted her head, her eyes narrowing in newfound respect.
“Not as such. Amateur ruminantologist, to be precise.”
“Oh.”
Professor Lyall looked modestly proud. “I am considered a bit of an expert on the procreative practices of Ovis orientalis aries.”
“Sheep?”
“Sheep.”
“Sheep!” Madame Lefoux’s voice came over suddenly high, as though she were suppressing an inclination to giggle.
“Yes, as in baaaa.” Professor Lyall frowned. Sheep were a serious business, and he failed to see the source of Madame Lefoux’s amusement.
“Let me understand this correctly. You are a werewolf with a keen interest in sheep breeding?...”
Tymczasem: fragment z aktualnie pożeranej przeze mnie trzeciej części cyklu znanego jako Parasol Protectorate - Blameless:
(...)Professor Lyall sighed heavily. “He has been intoxicated these last three days.”
“Good gracious me! I wasn’t even aware of the fact that werewolves could become intoxicated.” The Frenchwoman’s scientific interest was piqued.
“It takes some considerable effort and real allocation of resources.”
“What was he drinking?”
“Formaldehyde, as it turns out. Just this morning I deduced his source. It is most wearisome. He worked his way through all of my reserves and then demolished half my specimen collection before I realized what he was up to. I keep a laboratory, you see, on Woolsey Castle grounds in a converted gamekeeper’s hut.”
“Are you saying that you actually are a legitimate professor?” Madame Lefoux tilted her head, her eyes narrowing in newfound respect.
“Not as such. Amateur ruminantologist, to be precise.”
“Oh.”
Professor Lyall looked modestly proud. “I am considered a bit of an expert on the procreative practices of Ovis orientalis aries.”
“Sheep?”
“Sheep.”
“Sheep!” Madame Lefoux’s voice came over suddenly high, as though she were suppressing an inclination to giggle.
“Yes, as in baaaa.” Professor Lyall frowned. Sheep were a serious business, and he failed to see the source of Madame Lefoux’s amusement.
“Let me understand this correctly. You are a werewolf with a keen interest in sheep breeding?...”
Gail Carriger, Blameless
Monday, 26 July 2010
If I hadn't been a Ravenclaw at heart, I'd be...
Rules of Being a Successful Slytherin
by J. L. Matthews
1. For every rule, there is a loophole.
2. Never give a mundane explanation when a magical one can be hinted at.
3. If fair means have failed you, it is time to resort to foul.
4. If foul means have failed you, it probably wasn't worth having anyway.
5. If at first you don't succeed, hide all evidence that you tried. (not original, but it had to be here!)
6. Winning isn't everything. Your image is.
7. Three professionals no Slytherin should be without: a lawyer, a PR rep and a damn good style consultant.
8. If fortune has presented you with an unexpected opportunity which you don't really deserve, the last thing you should do is correct the mistake. (one of the Discworld books, but I can't remember which, probably Wyrd Sisters or Lords and Ladies, maybe Witches Abroad)
9. NEVER play little old ladies at cards. EVER. (Taken from Witches Abroad by Terry Pratchett)
10. NEVER seek to rob, con, beat up or otherwise abuse small, harmless seeming little old men. (Taken from Thief of Time by Terry Pratchett. Down nine places from Rule One.)
11. The truth is a terrible and dangerous thing, and should be avoided if at all possible.
12. If someone has the power to completely disarm you, to take you apart from the inside out, to turn their dreams into yours, to invade every single part of your life and marry it with theirs so you don't know whose is whose anymore, to bring you sobbing into their arms like the child you've always denied ever being and to destroy you utterly with a single glance... for gods' sake, don't tell them!
13. Keep smiling. A well planned smile can be more frightening than a single glare.
14. Your real feelings are a precious thing indeed. And they should be better guarded than Fort Knox.
15. Of all the Slytherins you will ever meet, there is one who you should fear above all others. And that is the Slytherin Who Still Has A Cuddly Animal And Is Not Afraid To Show It.
16. Bright colours are the devil's work.
17. Don't underestimate the benefits of Muggle technology - there's no magical substitute for a rocket launcher.
18. Or for that matter an armoured tank.
19. Tantrums are good. A systematic and brutal revenge is better.
20. Never wear anything that doesn't end in a vowel.
21. There are very few things that can't have bets placed on them.
22. Make sure you're the one taking the bets.
23. Despite what everyone tells you, spilling red wine on your best silk shirt IS a hanging offence.
24. So, for that matter, is yellow and black as a combination. The real reason why we're always teasing the Hufflepuffs.
25. Slytherins ARE sexier. Studies prove it. (Sirius Black is the exception rather than the rule.)
26. If you ever come across a cool piece of jewellery or a weapon with an ancient curse or prophecy over it - leave it where it is. Don't get involved. They're more trouble than they're worth.
27. Definitely don't get involved with pretty brunettes sporting cool snake tattooes and a destiny over them. It will end in tears. (you'll need to have read Slytherin Rising to get that one!)
28. Never forget the house colours - silver, green and the unofficial third colour - black.
29. Some Slyths rely on their wands. Others rely on their fists. Some rely on the power of a single glance. Others don't need to rely on anything at all because the mere mention of their name is enough. But the one weapon no Slytherin can afford to be without is the Witty Quip. Have one ready at all times.
30. There are many methods of achieving immortality. Fame. Fortune. Heroic Deeds. Creativity. Lots and lots of descendants. However, the one you should favour is Not Dying. (Taken from Colour of Magic by Pratchett, no surprises there, eh?)
31. Hero is not a compliment. (From Thief of Time by... flippin' hell, I'm sick of typing his name, you surely know it by now.)
32. Sneaky bastard is.
33. There is always a price.
34. They only hate you because they're jealous.
35. But one day, they'll need you. And then, finally, we will get our reward.
by J. L. Matthews
1. For every rule, there is a loophole.
2. Never give a mundane explanation when a magical one can be hinted at.
3. If fair means have failed you, it is time to resort to foul.
4. If foul means have failed you, it probably wasn't worth having anyway.
5. If at first you don't succeed, hide all evidence that you tried. (not original, but it had to be here!)
6. Winning isn't everything. Your image is.
7. Three professionals no Slytherin should be without: a lawyer, a PR rep and a damn good style consultant.
8. If fortune has presented you with an unexpected opportunity which you don't really deserve, the last thing you should do is correct the mistake. (one of the Discworld books, but I can't remember which, probably Wyrd Sisters or Lords and Ladies, maybe Witches Abroad)
9. NEVER play little old ladies at cards. EVER. (Taken from Witches Abroad by Terry Pratchett)
10. NEVER seek to rob, con, beat up or otherwise abuse small, harmless seeming little old men. (Taken from Thief of Time by Terry Pratchett. Down nine places from Rule One.)
11. The truth is a terrible and dangerous thing, and should be avoided if at all possible.
12. If someone has the power to completely disarm you, to take you apart from the inside out, to turn their dreams into yours, to invade every single part of your life and marry it with theirs so you don't know whose is whose anymore, to bring you sobbing into their arms like the child you've always denied ever being and to destroy you utterly with a single glance... for gods' sake, don't tell them!
13. Keep smiling. A well planned smile can be more frightening than a single glare.
14. Your real feelings are a precious thing indeed. And they should be better guarded than Fort Knox.
15. Of all the Slytherins you will ever meet, there is one who you should fear above all others. And that is the Slytherin Who Still Has A Cuddly Animal And Is Not Afraid To Show It.
16. Bright colours are the devil's work.
17. Don't underestimate the benefits of Muggle technology - there's no magical substitute for a rocket launcher.
18. Or for that matter an armoured tank.
19. Tantrums are good. A systematic and brutal revenge is better.
20. Never wear anything that doesn't end in a vowel.
21. There are very few things that can't have bets placed on them.
22. Make sure you're the one taking the bets.
23. Despite what everyone tells you, spilling red wine on your best silk shirt IS a hanging offence.
24. So, for that matter, is yellow and black as a combination. The real reason why we're always teasing the Hufflepuffs.
25. Slytherins ARE sexier. Studies prove it. (Sirius Black is the exception rather than the rule.)
26. If you ever come across a cool piece of jewellery or a weapon with an ancient curse or prophecy over it - leave it where it is. Don't get involved. They're more trouble than they're worth.
27. Definitely don't get involved with pretty brunettes sporting cool snake tattooes and a destiny over them. It will end in tears. (you'll need to have read Slytherin Rising to get that one!)
28. Never forget the house colours - silver, green and the unofficial third colour - black.
29. Some Slyths rely on their wands. Others rely on their fists. Some rely on the power of a single glance. Others don't need to rely on anything at all because the mere mention of their name is enough. But the one weapon no Slytherin can afford to be without is the Witty Quip. Have one ready at all times.
30. There are many methods of achieving immortality. Fame. Fortune. Heroic Deeds. Creativity. Lots and lots of descendants. However, the one you should favour is Not Dying. (Taken from Colour of Magic by Pratchett, no surprises there, eh?)
31. Hero is not a compliment. (From Thief of Time by... flippin' hell, I'm sick of typing his name, you surely know it by now.)
32. Sneaky bastard is.
33. There is always a price.
34. They only hate you because they're jealous.
35. But one day, they'll need you. And then, finally, we will get our reward.
Friday, 4 June 2010
Been bragging to somebody about it quite recently, and so today I re-read it, again. And no, I don't think I've had enough.
"It's fine - I was just wondering whether this would make any difference (...) but it won't," she said emphatically. "This -" and she indicated the two of them, pale skin against pale winter skin tinged gold in the light of the last remaining candle, "- this is an expression, not a definition. It won't be any different - if things were going to change, they would have changed by now. And I won't give a hostage to fortune - not after all these months."
"It's fine - I was just wondering whether this would make any difference (...) but it won't," she said emphatically. "This -" and she indicated the two of them, pale skin against pale winter skin tinged gold in the light of the last remaining candle, "- this is an expression, not a definition. It won't be any different - if things were going to change, they would have changed by now. And I won't give a hostage to fortune - not after all these months."
The Fire and the Rose, Chapter 36
Thursday, 13 May 2010
XVII.
No te amo como si fueras rosa de sal, topacio
o flecha de claveles que propagan el fuego:
te amo como se aman ciertas cosas oscuras,
secretamente, entre la sombra y el alma.
Te amo como la planta que no florece y lleva
dentro de sí, escondida, la luz de aquellas flores,
y gracias a tu amor vive oscuro en mi cuerpo
el apretado aroma que ascendió de la tierra.
Te amo sin saber cómo, ni cuándo, ni de dónde,
te amo directamente sin problemas ni orgullo:
así te amo porque no sé amar de otra manera,
sino así de este modo en que no soy ni eres,
tan cerca que tu mano sobre mi pecho es mía,
tan cerca que se cierran tus ojos con mi sueño.
o flecha de claveles que propagan el fuego:
te amo como se aman ciertas cosas oscuras,
secretamente, entre la sombra y el alma.
Te amo como la planta que no florece y lleva
dentro de sí, escondida, la luz de aquellas flores,
y gracias a tu amor vive oscuro en mi cuerpo
el apretado aroma que ascendió de la tierra.
Te amo sin saber cómo, ni cuándo, ni de dónde,
te amo directamente sin problemas ni orgullo:
así te amo porque no sé amar de otra manera,
sino así de este modo en que no soy ni eres,
tan cerca que tu mano sobre mi pecho es mía,
tan cerca que se cierran tus ojos con mi sueño.
Pablo Neruda
Monday, 24 August 2009
Po powrocie z Ciechocinka każdorazowo neguję rzeczywistość. Powietrze nigdzie indziej nie smakuje mi tak dobrze, pomimo suchości w ustach i smaku soli na podniebieniu.
Rano w autobusie czytałam Chamowo - prezent urodzinowy od Lilli - i obserwowałam świat toczący się na zewnątrz, z mojej perspektywy - bez fonii. Surrealizm w najczystszej formie. Żałowałam, że nie miałam Bessy.
Na koniec, cytat dla P., oraz wszystkich, którzy aktualnie coś organizują, tworzą, nad czymś się męczą i głowią. Przytaczam w brzmieniu z Miasteczka Salem.
Boże, ześlij mi odwagę, abym zmieniał to, co mogę zmienić, pogodę ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić - i mądrość, aby mi się jedno z drugim nie popieprzyło.
Miłego tygodnia - powiedziała, i uciekła za granicę.
Rano w autobusie czytałam Chamowo - prezent urodzinowy od Lilli - i obserwowałam świat toczący się na zewnątrz, z mojej perspektywy - bez fonii. Surrealizm w najczystszej formie. Żałowałam, że nie miałam Bessy.
Na koniec, cytat dla P., oraz wszystkich, którzy aktualnie coś organizują, tworzą, nad czymś się męczą i głowią. Przytaczam w brzmieniu z Miasteczka Salem.
Boże, ześlij mi odwagę, abym zmieniał to, co mogę zmienić, pogodę ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić - i mądrość, aby mi się jedno z drugim nie popieprzyło.
Miłego tygodnia - powiedziała, i uciekła za granicę.
Monday, 20 July 2009
Thursday, 4 June 2009
Knowing how to feel is more important than how you feel.
PS. Ktoś trafił tej nocy na mojego bloga, wpisując w google słowo 'love'.
W pewnym sensie mi miło.
PS. Ktoś trafił tej nocy na mojego bloga, wpisując w google słowo 'love'.
W pewnym sensie mi miło.
Tuesday, 7 April 2009
Od samego rana Rynek Nowomiejski pachnie gorzką czekoladą, a ja zagłębiam się w przepyszną prozę Noemi Szecsi:
-Słuchaj, a może się czegoś napijemy?
-Masz na myśli alkohol? - spytałam ze strachem.
-No tak, ale nie stuprocentowy. Taki, który powstał w wyniku fermentacji jakiegoś owocu albo zboża - tłumaczył Sami. - Jęczmienia, chmielu, pszenicy. Winogron, ewentualnie śliwek.
-Ja nie spożywam napoi alkoholowych.
-Nie? To jak chcesz zostać pisarką?
-Nie chcę być tak wielką pisarką. Tylko autorką bajek.
-Jeden kieliszek mogłabyś. Dla towarzystwa.
-Absolutnie nie. Alkohol mi szkodzi. Staję się po nim wesoła i miła.
"Ugrofińska wampirzyca". Polecam.
-Słuchaj, a może się czegoś napijemy?
-Masz na myśli alkohol? - spytałam ze strachem.
-No tak, ale nie stuprocentowy. Taki, który powstał w wyniku fermentacji jakiegoś owocu albo zboża - tłumaczył Sami. - Jęczmienia, chmielu, pszenicy. Winogron, ewentualnie śliwek.
-Ja nie spożywam napoi alkoholowych.
-Nie? To jak chcesz zostać pisarką?
-Nie chcę być tak wielką pisarką. Tylko autorką bajek.
-Jeden kieliszek mogłabyś. Dla towarzystwa.
-Absolutnie nie. Alkohol mi szkodzi. Staję się po nim wesoła i miła.
"Ugrofińska wampirzyca". Polecam.
Friday, 16 January 2009
Things to say when stressed at work
Stolen... ekhm, borrowed from a wonderful lady who goes by the name of Radak on LJ.
Bolded my favorites.
"Okay, okay! I take it back. Unfuck you!"
"You say I'm a bitch like it's a bad thing."
"Well, this day was a total waste of make-up."
"Well, aren't we a fuckin ray of sunshine."
"Don't bother me, I'm living happily ever after."
"EXCUSE ME...Do I look like a people person?"
"This isn't an office. It's hell with fluorescent lighting!"
"I started out with nothing and still have most of it left."
"Therapy is expensive. Popping bubble wrap is cheap. You choose."
"Why don't you try practicing random acts of intelligence and senseless acts of self-control?"
"I'm not crazy. I've just been in a very bad mood for 30 years."
"Sarcasm is just one more service I offer."
"Do they ever shut up on your planet?"
"I'm not your type. I'm not inflatable"
"Stress is when you wake up screaming and you realise you haven't gone to sleep yet."
"Back off!! You're standing in my aura."
"Don't worry. I forgot your name too."
"I work 55 hours a week to be this poor."
"Not all men are annoying. Some are dead."
"Wait...I'm trying to imagine you with a personality"
"Chaos, panic and disorder. My work here is done."
"Ambivalent? Well, yes and no."
"You look like shit. Is that the style now?"
"Earth is full. Go home."
"Aw, did I step on your poor little bitty ego?"
"I'm not tense, just terribly, terribly alert."
"A hard-on doesn't count as personal growth."
"You are depriving some village of an idiot."
"If assholes could fly, this place would be an airport!"
"Jeez!!! Who lit the fuse on your tampon?"
Bolded my favorites.
"Okay, okay! I take it back. Unfuck you!"
"You say I'm a bitch like it's a bad thing."
"Well, this day was a total waste of make-up."
"Well, aren't we a fuckin ray of sunshine."
"Don't bother me, I'm living happily ever after."
"EXCUSE ME...Do I look like a people person?"
"This isn't an office. It's hell with fluorescent lighting!"
"I started out with nothing and still have most of it left."
"Therapy is expensive. Popping bubble wrap is cheap. You choose."
"Why don't you try practicing random acts of intelligence and senseless acts of self-control?"
"I'm not crazy. I've just been in a very bad mood for 30 years."
"Sarcasm is just one more service I offer."
"Do they ever shut up on your planet?"
"I'm not your type. I'm not inflatable"
"Stress is when you wake up screaming and you realise you haven't gone to sleep yet."
"Back off!! You're standing in my aura."
"Don't worry. I forgot your name too."
"I work 55 hours a week to be this poor."
"Not all men are annoying. Some are dead."
"Wait...I'm trying to imagine you with a personality"
"Chaos, panic and disorder. My work here is done."
"Ambivalent? Well, yes and no."
"You look like shit. Is that the style now?"
"Earth is full. Go home."
"Aw, did I step on your poor little bitty ego?"
"I'm not tense, just terribly, terribly alert."
"A hard-on doesn't count as personal growth."
"You are depriving some village of an idiot."
"If assholes could fly, this place would be an airport!"
"Jeez!!! Who lit the fuse on your tampon?"
Friday, 5 December 2008
Kiedy (...) choroba czytania weźmie organizm we władanie, tak go osłabia, iż staje się podatny na tę drugą zarazę, co drzemie w kałamarzu i ropieje w gęsim piórze. Nieszczęśnik zabiera się do pisania. O ile u człowieka ubogiego, który nie posiada nic prócz krzesłu i stołu pod cieknącym dachem, jest to znośne – nie ma on bowiem w końcu wiele do stracenia – o tyle dola człowieka bogatego, który ma domy, bydło i czeladź, osły i pościel, a pisze książki, jest w najwyższym stopniu godna pożałowania. Zatraca on smak tego wszystkiego; jest dźgany gorącym żelazem, zjadany przez robactwo. Oddałby ostatni grosz (tak złośliwy jest bakcyl), żeby napisać jedną książczynę i zyskać sławę; a przecież wszystko złoto Peru nie kupi skarbu jednej zgrabnej linijki. Zapada więc na suchoty, strzela sobie w łeb, twarzą do ściany. Nie ma zresztą dla niego znaczenia, jak go znajdą. Przeniknął bramy śmierci i zaznał płomieni piekła.
Zaczęłam oglądać czwarty sezon wiadomego serialu, i już wiem, czemu Amber zyskała sobie ksywkę Cutthroat Bitch. Nie ma lepszego sposobu opisania jej charakteru. Przaśnie!, jak by to powiedziała Anulka.
Rodzice kupili mi coś na gwiazdkę! I nie jest to rzecz wybrana/zasugerowana przeze mnie! Co się stało ze świecką tradycją: „Mamo, kupiłam sobie to i to, możecie mi oddać pieniądze”? Jestem cokolwiek zaskoczona. Pozytywnie, mam nadzieję.
Wczoraj pożyczyłam im pieniądze. Niniejszym moja rodzina jest mi winna (ogółem) pięciocyfrową kwotę, zaczynającą się od trójki. I ja mam w tej sytuacji kupować mieszkanie, tak?! Ojej.
Virginia Woolf; Orlando
Zaczęłam oglądać czwarty sezon wiadomego serialu, i już wiem, czemu Amber zyskała sobie ksywkę Cutthroat Bitch. Nie ma lepszego sposobu opisania jej charakteru. Przaśnie!, jak by to powiedziała Anulka.
Rodzice kupili mi coś na gwiazdkę! I nie jest to rzecz wybrana/zasugerowana przeze mnie! Co się stało ze świecką tradycją: „Mamo, kupiłam sobie to i to, możecie mi oddać pieniądze”? Jestem cokolwiek zaskoczona. Pozytywnie, mam nadzieję.
Wczoraj pożyczyłam im pieniądze. Niniejszym moja rodzina jest mi winna (ogółem) pięciocyfrową kwotę, zaczynającą się od trójki. I ja mam w tej sytuacji kupować mieszkanie, tak?! Ojej.
Tuesday, 2 December 2008
At that point, the stress of the evening broke and Snape found himself almost choking with laughter at the idea of comparing a tampon and Voldemort; it was late and he was clearly tired. But he was never again going to be able to take the Dark Lord quite as seriously as he perhaps ought to.
Today's the day for libraries, evergreen fanfiction, and SeaQuest. Meow...
The Fire And The Rose
Today's the day for libraries, evergreen fanfiction, and SeaQuest. Meow...
Monday, 3 November 2008
Odpowiadałam szczerze, żeby nie było ;)
EDIT:
A teraz - celem wyjasnienia, dlaczego wynik powyzszego testu stanowi wielka prawde o mojej osobie...
Natknelam sie dzisiaj na odcinek w sezonie IX. ("The Foresight Saga", notabene - "Sage Rodu Forsythe'ow" przeczytalam na studiach z wielkim apetytem), w ktorym Margaret udaje, ze robi podchody pod pewnego okuliste imieniem Bud (tak naprawde chodzi jedynie o badanie wzroku, ale czemu by sobie przy okazji nie pozartowac z kolegow?), i zabiera go na drinka do O'Clubu, gdzie ma miejsce ponizszy dialog:
Hawkeye: Margaret, you gotta settle a bet between me and BJ.
Margaret: Oh?
Hawkeye: He says there's nothing going on between you and Bud; on the other hand, I say there's nothing going on between you and Bud.
BJ: So, come on, which of us is right?
Margaret, fingers playing with a bowl of pretzels: That is my personal affair.
BJ: Ooooh!
Margaret: BUSINESS, I mean, business. And I intend to keep it that way.
Bud, approaching them: If you fellows will excuse me, I'm gonna turn in.
Hawkeye: Must be exhausted.
Bud: I'll say my goodbyes in the morning.
Margaret, following him in the general direction of the door, the bowl in her hand: It's awfully dark out there, Bud -- why don't I walk you to your tent?
Bud: I'd be delighted!
Hawkeye, outraged: Why are you taking the pretzles?
Margaret, after a pause, flipping a pretzle between her fingers as an imitation of a cigarette: Because... I don't smoke.
(She leaves with Bud, leaving the two Swamp Rats speechless.)
A ze mna ma to tyle wspolnego, ze jako licealistka uczestniczylam w bardzo podobnym dialogu. A pozniej ktos otwieral popsute drzwi do sypialni nozem... ale to juz zupelnie inna historia :)
EDIT:
A teraz - celem wyjasnienia, dlaczego wynik powyzszego testu stanowi wielka prawde o mojej osobie...
Natknelam sie dzisiaj na odcinek w sezonie IX. ("The Foresight Saga", notabene - "Sage Rodu Forsythe'ow" przeczytalam na studiach z wielkim apetytem), w ktorym Margaret udaje, ze robi podchody pod pewnego okuliste imieniem Bud (tak naprawde chodzi jedynie o badanie wzroku, ale czemu by sobie przy okazji nie pozartowac z kolegow?), i zabiera go na drinka do O'Clubu, gdzie ma miejsce ponizszy dialog:
Hawkeye: Margaret, you gotta settle a bet between me and BJ.
Margaret: Oh?
Hawkeye: He says there's nothing going on between you and Bud; on the other hand, I say there's nothing going on between you and Bud.
BJ: So, come on, which of us is right?
Margaret, fingers playing with a bowl of pretzels: That is my personal affair.
BJ: Ooooh!
Margaret: BUSINESS, I mean, business. And I intend to keep it that way.
Bud, approaching them: If you fellows will excuse me, I'm gonna turn in.
Hawkeye: Must be exhausted.
Bud: I'll say my goodbyes in the morning.
Margaret, following him in the general direction of the door, the bowl in her hand: It's awfully dark out there, Bud -- why don't I walk you to your tent?
Bud: I'd be delighted!
Hawkeye, outraged: Why are you taking the pretzles?
Margaret, after a pause, flipping a pretzle between her fingers as an imitation of a cigarette: Because... I don't smoke.
(She leaves with Bud, leaving the two Swamp Rats speechless.)
A ze mna ma to tyle wspolnego, ze jako licealistka uczestniczylam w bardzo podobnym dialogu. A pozniej ktos otwieral popsute drzwi do sypialni nozem... ale to juz zupelnie inna historia :)
Wednesday, 15 October 2008
Za dużo dobrych cytatów, żeby je wszystkie wypisać.
/edit:
Tak mi nagle przyszło do głowy: czy można głosować nie posiadając meldunku?
Być może własnie niechcący pozbawiłam się jednego z podstawowych praw obywatelskich. Hmm...
/edit:
Tak mi nagle przyszło do głowy: czy można głosować nie posiadając meldunku?
Być może własnie niechcący pozbawiłam się jednego z podstawowych praw obywatelskich. Hmm...
Tuesday, 7 October 2008
pencilled heaven
namalowane niebo
moje wyrazy szacunku
nie mów mi kiedy się zatrzymać
J. D. Morrison
napisane w alfabecie elfickim na kartce, którą przyniósł mi Piotr B. 27. stycznia 1999 roku.
dogania mnie czasami.
moje wyrazy szacunku
nie mów mi kiedy się zatrzymać
J. D. Morrison
napisane w alfabecie elfickim na kartce, którą przyniósł mi Piotr B. 27. stycznia 1999 roku.
dogania mnie czasami.
Thursday, 25 September 2008
House M.D., "Dying Changes Everything"
[Thirteen, a young, promising doctor, suffering from a disease that will in the end attack her nervous system and reduce her to the form of a human plant, talks to a seriously ill female patient who's been fired by an employer that couldn't wait for her to get out of the hospital. The patient (who considers herself a feminist) doesn't care much about the situation and won't fight for it, so Thirteen yells at her, and gets an answer.]
"[Why don't you do something about it!] We can have anything!"
"No, we can't. We can aspire to anything, but we don't get it just because we want it. And I would rather spend my life close to the birds, than waste it, wishing I had wings."
"[Why don't you do something about it!] We can have anything!"
"No, we can't. We can aspire to anything, but we don't get it just because we want it. And I would rather spend my life close to the birds, than waste it, wishing I had wings."
Sunday, 14 September 2008
Daniel Handler, ADVERBS
Jeżeli (...) podążycie śladem brylantu z oczka pierścionka mojej matki, czyli z Afryki do Niemiec, a następnie do Kalifornii, Arizony i Wisconsin, śladem brylantu, przemyconego kiedyś do Ameryki w obcasie buta mojej babki, brylantu, który trafił do sroczego dzioba, leżał na żwirowej ścieżce, znalazł się w cudzje powieści i tkwił we wnętrzu ziemi, skąd pochodzą diamenty, to pewnie w końcu zapomnicie o cudzie: to znaczy o tym, dlaczego diamenty w ogóle zdobią ludzkie dłonie. Nie chodzi bowiem o brylanty, ptaki, ludzi ani kartofle; nie chodzi o żaden rzeczownik. Cudem są przysłówki - to, jak coś się dzieje. Na przykład to, jak miłość trwa pomimo wszystkich katastrof; i zobaczcie tylko - tym razem po prostu "zobaczcie", nic więcej się nie kryje za tym słowem - wreszcie udało im się wtaszczyć kartofle do środka! Trzeba było ciąć folię - atrakcyjnie, arcysprytnie i agresywnie, by wymienić tylko trzy przysłówki, którym nie poświęcono żadnej opowieści w tej książce - ale mężczyźni już wnoszą kartofle do środka, oto prawdziwy cud! Cuda nie mogą przydarzać się każdemu - jak w życiu; niektórzy wypadną z gry, zanim jeszcze dostaną jakąś błyskotkę od losu, inni wszystko spieprzą, a jeszcze inni skończą z niewłaściwym partnerem albo partnerką - są jednak i tacy, którzy znajdą miłość. Z pewnością znajdą ją w kimś, kto w końcu się pojawi, na przykład przyjedzie taksówką, i będzie wyglądał atrakcyjnie, arcysprytnie lub agresywnie - albo jeszcze jakoś inaczej.
Friday, 5 September 2008
Hugh Laurie - "The Gun Seller"
There once was a man who went to see a psychiatrist, crippled by a fear of flying. His phobia was based on the belief that that there would be a bomb on any plane he boarded. The psychiatrist tried to shift the phobia but couldn't, so he sent his patient to a statistician. The statistician prodded a calculator and informed the man that the odds against there being a bomb on board of the next flight he took were half a million to one. The man still wasn't happy, and sat there convinced that he'd be on that one plane out of half a million. So the statistician prodded the calculator again and said 'all right, would you feel safer if the odds were ten million to one against?' The man said, yes, of course he would. So the statistician said 'the odds against there being two, separate, unrelated bombs on board your next flight are exactly ten million to one against.' The man looked puzzled and said 'that's all well and good, but how does it help me?' The statistician replied: 'It's very simple. You take a bomb on board with you.'
I told this to a grey-suited businessman from Leicester, sitting in the seat next to me, but he didn't laugh at all. Instead, he called a stewardess and said he thought I had a bomb in my luggage. I had to tell the story again to the stewardess, and a third time to the co-pilot who came back and squatted at my feet with a scowl on his face. I'm never going to make polite conversation ever again.
to jak czytanie scenariusza "House MD" bez medycyny. miod na moje serce.
I told this to a grey-suited businessman from Leicester, sitting in the seat next to me, but he didn't laugh at all. Instead, he called a stewardess and said he thought I had a bomb in my luggage. I had to tell the story again to the stewardess, and a third time to the co-pilot who came back and squatted at my feet with a scowl on his face. I'm never going to make polite conversation ever again.
to jak czytanie scenariusza "House MD" bez medycyny. miod na moje serce.
Subscribe to:
Posts (Atom)