nad miastem t. wisi mgła, wilgoć i dym. duszący, ciężki zapach pyłu z elewacji kamienic niesie się na dziesiątki metrów, zatyka krtań, prowokuje do kaszlu. przemyśliwuję zakup nowego pratchetta, po czym dochodzę do wniosku, że mam dostatecznie dużo kłopotów ze strajkującą pocztą w normalnym życiu. i za dużo książek czekających na przeczytanie.

mogę się kreować na kobietę światową, ale i tak zawsze ląduję w barach mlecznych nad marchewką z groszkiem. mniam.