Ciepło. Aż zanadto. I głowa mnie boli od światła jarzeniowego w biurze.

Ale poza tym - cudnie jest. Pojechałam na weekend do domu, zostałam dopieszczona prezentami (rodzice kupili mi przyrząd do wodnego masażu stóp, z elektrycznie operowaną głowicą do pedikiuru: pięć różnych końcówek, szał ciał!; od jednej ciotki dostałam haft o tematyce jazzowej, a od drugiej: miodowo-mleczny puder do kąpieli w cudownym, krowiastym dzbanku; babcia poszła na łatwiznę i po prostu oddała mi pieniądze za Wybór Zofii Styrona), na kilka godzin zostałam matką zastępczą dla dziewięciomiesięcznego siostrzeńca (już się nie boję targać dziecka na rękach, przerzucać i przewijać, ha!), pomiksowałam drinki z różnych tajemniczych składników, obejrzałam mecz o trzecie miejsce i zeżarły mnie komary. Mam na ciele około pięćdziesięciu ukąszeń, z czego jedną dziesiątą na biuście. Nawet nie pytajcie :/

Cóż poza tym? Spałam z kotem wielkości mojej dłoni, o sile mruczenia porównywalnej z silnikiem Diesla. Nagadałam się do syta z dawno nie widzianymi ludźmi. Z dużą przyjemnością przeczytałam Rudą Sforę Kossakowskiej (dajcie dziecku opowieść bazującą na mitologii jakuckiej, a będziecie je - dziecko - mieli z głowy na kilka godzin), odpoczęłam na wsi (nie tak długo, jak bym chciała, ale zawsze) i przejechałam się w sobotę pociągiem z klimatyzacją.

Po czym, dla równowagi, wczoraj wracałam z Łodzi do Torunia pociągiem osobowym. Trzy godziny. Po imprezie. Weszłam do domu, zrzuciłam ciuchy, przyrządziłam lemoniadę ochrzczoną (wirtualnie) przez Godryka mianem "bezalkoholowego mojito" i padłam. Wstałam tylko na mecz, ale oglądanie tego miotania się po boisku zmęczyło mnie tak dokumentnie, że darowałam sobie dogrywkę. Sorry, Casillas, you're my hero anyway ;)

Tymczasem zaś życzę Państwu miłego poniedziałku. Po pracy jadę kupować antyramy, tra la la la :)